Στον Μητροπολιτικό Ναό Υπεραγίας Θεοτόκου Σπηλαιωτίσσης Κέρκυρας έγινε το πρωί της Πέμπτης 10 Μαρτίου 2022 γενική ιερατική σύναξη, με την ευκαιρία της ενάρξεως της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Στην σύναξη ομιλητής ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Ο Ιησούς Χριστός η Σοφία του Θεού».
Ο Σεβασμιώτατος, αφορμώμενος από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης «Παροιμίαι», « Σοφία Σολομώντος» και «Σοφία Σειράχ», παρουσίασε τον τρόπο με τον οποίο η παράδοση της πίστεώς μας βλέπει τον Υιό και Λόγο του Θεού ως την όντως σοφία του Θεού, διά της οποίας αποτυπώνεται το σχέδιο της θείας οικονομίας τόσο για την δημιουργία του κόσμου, όσο και για την ανακαίνισή του διά της ενανθρωπήσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. «Τα πάντα εν σοφία εποίησεν ο Θεός» και αυτή η σοφία δεν είναι η σοφία μιας γνώσεως κατά κόσμον, αλλά η έκφραση της αγάπης την οποία βιώνουν στην αλληλοπεριχώρησή τους τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, ενώ διά των θείων ενεργειών η αγάπη αυτή αποτυπώνεται στον σχεδιασμό και την δημιουργία του κόσμου, ο οποίος φέρει μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια τα ίχνη της σοφίας, καθώς όλα γίνονται, κατά την πρόταση του αγίου Αθανασίου, ως εξής: «ο Πατήρ δι’ Υιού εν Αγίω Πνεύματι».
Στην συνέχεια, ο Μητροπολίτης Κερκύρας περιέγραψε τον αποστολικό λόγο για την ενυπόστατο σοφία του Θεού, τον Ενανθρωπήσαντα Κύριο ημών Ιησού Χριστό, ο οποίος επάνω στον Σταυρό έδειξε στους Ιουδαίους που ζητούσαν σημείο και στους Έλληνες που ζητούσαν φιλοσοφικές αποδείξεις ότι είναι η Θεού σοφία και δύναμις. Γι’ αυτό και η η σοφία δεν είναι διανοητικό γεγονός και κατόρθωμα, αλλά η θέωση, η κοινωνία με τον Χριστό, όπως αυτή βιούται στην ζωή της Εκκλησίας. Ο Χριστός ως η Σοφία του Θεού ήταν και θα παραμείνει σκάνδαλο για τους Ιουδαίους και μωρία για τους Έλληνες, όμως για μας η σχέση μαζί Του μας αγιάζει και μας οδηγεί στον φωτισμό που γίνεται ζωή αιώνιος.
Τέλος, ο κ. Νεκτάριος έκλεισε τις σκέψεις του αναφερόμενος στην βίωση της σοφίας στην χριστιανική ζωή, αξιοποιώντας τον λόγο του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, ότι εμείς δεν στηριζόμαστε ούτε στην επίγειο, ψυχική και δαιμονιώδη σοφία του κόσμου τούτου, στην έπαρση της κοσμικής γνώσεως, στην ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας που η ανθρώπινη επιστήμη δημιουργεί, αλλά στην «άνωθεν κατερχομένη σοφία», η οποία μας οδηγεί στην πνευματική πρόοδο διά της αγάπης του Χριστού, καθώς και στην ανάγκη μας να αγωνιζόμαστε εναντίον των παθών και στην ελπίδα για αιωνιότητα που αντιστέκεται στο υλιστικό και μηδενιστικό πνεύμα της εποχής μας.
Κατόπιν έγινε διάλογος με τους ιερείς, ενώ ο κ. Νεκτάριος έδωσε οδηγίες για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
