Οι άνθρωποι σήμερα έχουμε για τους ιερείς διαφορετική γνώμη από ό,τι είχαμε παλαιότερα. Για κάποιους ο ιερέας είναι ένα κατάλοιπο του παρελθόντος. Είναι το σύμβολο ενός τρόπου ζωής, στον οποίο οι άνθρωποι αναζητούσαν στην θρησκευτική πίστη απαντήσεις για τους φόβους και τις αγωνίες τους, για τις ασθένειές τους, για κάθε τι το οποίο δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Για άλλους ο ιερέας είναι ένας θρησκευτικός τελετουργός, απαραίτητος για τις γιορτές και τα έθιμα, αλλά μη «παραγωγικός» για την οικονομία. Για άλλους πάλι, ο ιερέας υπάρχει για να δείχνει τι είναι ηθικό, το δέον στη ζωή, το οποίο είναι χρήσιμο, για να υπάρχει πειθαρχία και τάξη στην κοινωνία. Για άλλους, τέλος, ο ιερέας καλείται να εμπνέει σε καλές πράξεις, σε έργα αγάπης, ώστε να ανακουφίζονται οι ασθενέστεροι.
Πηγαίνετε στους ιερείς
Όταν ο Χριστός συναντήθηκε με δέκα λεπρούς ανθρώπους, ανάμεσα στην Σαμάρεια και την Γαλιλαία, εκείνοι τον παρακάλεσαν τους ελεήσει, στεκόμενοι μακριά, όπως ο νόμος εκείνης της εποχής όριζε. Και ο Χριστός, απαντώντας στο αίτημά τους, τους προτρέπει να πάνε στους ιερείς και να τους δείξουν τους εαυτούς τους για να εξεταστούν από εκείνους (Λουκ. 17,14).
Αυτή η προτροπή δείχνει ότι ο Χριστός δεν ήρθε για να ανατρέψει τον τρόπο που οι άνθρωποι ζούσαν στην καθημερινότητά τους. Ο σκοπός της διδασκαλίας Του ήταν να μπορέσει ο κόσμος να δεχτεί το ήθος της βασιλείας των Ουρανών, να βρει τον τρόπο συνάντησης με τον Θεό και τον πλησίον, για να ζήσει αιώνια! Ο Χριστός, τόσο με τις διδασκαλίες, όσο και με τα θαύματα, αλλά και με την ίδια Του τελικά τη ζωή, δεν κηρύσσει επανάσταση εναντίον της εξουσίας ή της πολιτικής κατάστασης ή των ηθών των ανθρώπων, αλλά μεταμόρφωση της καρδιάς του ανθρώπου, που θα οδηγήσει σε μία νέα κοινωνία!
Οι ιερείς στην ζωή της πίστης
Η προτροπή του Χριστού στους λεπρούς να παρουσιαστούν στους ιερείς τους, οι οποίοι ήταν οι εκφραστές της Παλαιάς Διαθήκης, μας αφήνει υπόδειγμα για το τι είναι ο ιερέας στην ζωή της πίστης. Είναι ο εγγυητής της σύνδεσης με τον Θεό. Είναι ο συνεχιστής του έργου του Χριστού και των αποστόλων και ο εκπρόσωπός μας ενώπιον του Θεού. Εκφράζει την ιεραρχία στην οποία η Εκκλησία στηρίζεται. Λαμβάνει το χάρισμα, για να δείξει τον δρόμο της Βασιλείας. Μεταδίδει τα μυστήρια. Βεβαιώνει για τα όρια της αλήθειας. Δεν είναι αναμάρτητος και αλάθητος, αλλά αγωνιστής. Και χρειάζεται τον σεβασμό μας.
Η προτροπή του Χριστού στους λεπρούς να παρουσιαστούν στους ιερείς τους δείχνει την σύνδεση της πίστης με την κοινωνία των ανθρώπων. Κανείς δεν μπορούσε να συναναστραφεί με τους λεπρούς, από φόβο μήπως μεταδοθεί και σε κείνον η ασθένεια. Η όποια θεραπεία τους όμως έπρεπε να βεβαιωθεί, για να επανέλθουν στην κοινωνία με τους άλλους. Και μόνο οι ιερείς ήταν εκείνοι που είχαν το κύρος για να βεβαιώσουν στους άλλους ανθρώπους ότι μπορούσαν οι πρώην λεπροί να επανενταχθούν στην κοινωνία μαζί τους.
Η πνευματική λέπρα
Σήμερα, η σωματική λέπρα έχει θεραπευθεί. Υπάρχει όμως η πνευματική λέπρα που οδηγεί τον άνθρωπο στο να αποφεύγει ή να απορρίπτει την κοινωνία με τον Θεό. Τον κάνει να μετρά τα πάντα με γνώμονα τον εαυτό του και να μην ενδιαφέρεται για την πορεία των συνανθρώπων του. Προκαλεί έτσι φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού (η μία κοινωνική ομάδα να στρέφεται εναντίον της άλλης). Παράλληλα, διαλύει κάθε έννοια τάξης και ιεραρχίας στη ζωή μας, όπως διαφαίνεται από τον απουσία σεβασμού στους θεσμούς και στην προβολή όσων δεν είναι άξιοι της αποστολής τους. Χρειάζεται λοιπόν να ξαναδούμε αυτήν την προτροπή του Χριστού.
Η ζωή της Εκκλησίας είναι μία διαρκή θεραπεία από την ασθένεια της αμαρτίας. Είναι μία διαρκής επιστροφή στην Αλήθεια της Βασιλείας του Θεού. Βοηθοί στον αγώνα αυτό είναι οι ιερείς. Ας τους σεβόμαστε και ας προσευχόμαστε να είναι άξιοι της αποστολής τους.
