«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε» (Απόστολος: Φιλιπ. δ΄, 4-9)
Ημέρα χαράς και αγαλλιάσεως η σημερινή, αδελφοί, στην πόλη των Ιεροσολύμων. Βάια, κλάδοι ελαίας κρατούν οι χιλιάδες των Εβραίων κατοίκων της. Στρώνουν ακόμα και τα ρούχα τους για να διαβεί ο Κύριός μας. Τον υποδέχονται ως Βασιλέα-Μεσσία «Ωσαννά ευλογημένος ο ερχόμενος», φωνάζουν.
Απερίγραπτη χαρά διακατέχει τα πλήθη, τον όχλο. Αυτά μας περιγράφει σήμερα το Ιερό Ευαγγέλιο που ακούσαμε σήμερα, αδελφοί. Αλλά και το κείμενο του Ιερού Αποστόλου για χαρά μας μιλά. Όμως αν προσέξαμε και στα δύο αυτά κείμενα υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην χαρά του όχλου των Εβραίων και στη χαρά που αναφέρει ο Απόστολος Παύλος. Στην πρώτη παρατηρούμε μία χαρά πρόσκαιρη και επιφανειακή, παρορμητική και εφήμερη. Σαν μια παροδική καταιγίδα που σαρώνει και μετά από λίγο υπάρχει νηνεμία, γαλήνη. Αυτό το αποδεικνύουν τα επόμενα γεγονότα που ακολουθούν. Τα «ωσαννά» μετατρέπονται σε «σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν».
Αντίθετα για την χαρά που μας μιλά ο Απόστολος Παύλος, είναι χαρά εσωτερική, χαρά της καρδιάς, μόνιμη. Είναι χαρά της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος. Αυτή η χα΄ρα που βγαίνει μέσα από την θυσία του Κυρίου μας σαν συνέπεια. Η παρουσία του Κυρίου μας στη γη, με την διδασκαλία Του, τα θαύματά Του, το πάθος Του, τον σταυρικόν Του θάνατον και την Ανάστασή Του, έφερε την χαρά και την ειρήνη στον κόσμο. «Αδελφοί, χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε· πάλιν ερώ χαίρετε», μας λέγει ο Μέγας Παύλος.
Το βασικό στοιχείο της χαράς ημών των χριστιανών είναι η ένωση μας με τον Χριστό μας. Η πίστη μας σ’ Αυτόν και η ένωσή μας με την μυστηριακή ζωή μέσα στην Εκκλησία μας, είναι πηγές που αντλούμε χαρά. Κάθε δυσάρεστο, κάθε αντίξοο, κάθε θλιβερό στη ζωή μας, δεν θα μπορεί να μας απομακρύνει από την πηγή της χαράς και της ζωής, από τον Κύριό μας.
Αυτή η χαρά να φαίνεται στα πρόσωπά μας και στη σχέση μας με τους συνανθρώπους μας. Η επιείκεια και η καλοσύνη σε όλους αυτούς που πολύ συχνά μας πικραίνουν ή και μας αδικούν να είναι η δική μας ανταπόδοση. Ο Κύριος είναι δίκαιος και καλός, μα προπαντός αποδίδει αυτήν την δικαιοσύνη και επιβραβεύει στην κατάλληλη ώρα με το δίκαιο και την αγάπη Του «το επιεικές υμών γνωσθήτω πάσιν ανθρώποις».
Να θυμόμαστε, αδελφοί, τον Κύριο σήμερα πράο και ταπεινό, χωρίς επίδειξη, καθισμένο σ’ ένα ταπεινό πουλάρι όνου. Ποίον; Το Βασιλέα της δόξης! Αυτός που είναι η προσωποποιημένη αγάπη. Σε λίγες ημέρες και πάλιν θα ζήσουμε τα Άγια Πάθη του. Μας
καλεί να Τον γνωρίσουμε ποιος πραγματικά είναι! Να καταλάβουμε την προσφορά Του. Να νιώσουμε την υπομονή την συγχωρητικότητα Του. Έρχεται να δώσει την δική Του ζωή για να ζήσουμε. Γίνεται ο Μεγάλος αιμοδότης του κόσμου για τη σωτηρία μας. Γίνεται έτσι το παράδειγμα για τον κάθε άνθρωπο.
Ας συμβαδίσουμε και ας συμπορευθούμε μαζί Του προς τον Γολγοθά. Ας αισθανθούμε τον πόνο Του, την αγωνία Του, τη θυσία Του και προπαντός την προσφορά Του. Αμήν.
