«Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν»
Στο σημερινό θαύμα που ακούσαμε σήμερα αδελφοί μου, η Εκκλησία, μας δίνει εκκλησιολογικό και ευχαριστιακό νόημα. Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων είναι μια προτύπωση του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας, όπου ο νεκρός από την αμαρτία άνθρωπος λαμβάνει την ενυπόστατη ζωή, που είναι ο Χριστός μας και έτσι επανέρχεται στην ζωή.
Μας δίνεται η αφορμή λοιπόν να κάνουμε μερικές σκέψεις γύρω από αυτό το μεγάλο θαύμα του Κυρίου μας.
Ο Κύριός μας ποτέ δεν αγνόησε τα προβλήματα των ανθρώπων, της υγείας και της διατροφής. Πάντοτε όμως το κύριο μέλημά Του ήταν η σωτηρία των ανθρώπων, άλλωστε γι’ αυτό ήλθε και έγινε άνθρωπος.
Μετά το μαρτυρικό θάνατο του Ιωάννου του Προδρόμου, καταφεύγει στην έρημο να ησυχάσει και να αποφύγει την μανία της Ηρωδιάδος.
Εκεί τον μαθαίνει και ο κόσμος και τον ακολουθεί προκειμένου να ακούσει και να πάρει ευλογία, να θεραπευθεί. Βλέποντας τον κόσμο συγκινείται και θεραπεύει τους αρρώστους. Αφού τους χόρτασε πνευματικά με τους θείους λόγους Του, βλέποντας ότι «ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος», θέλησε να τους χορτάσει και υλικά. Όπως ακούσαμε, δεν υπήρχαν τροφές εκτός από «πέντε άρτους και δύο ιχθείς» που είχαν οι μαθητές. Αυτά ευλόγησε και «ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν». Και όχι μόνον· υπήρξαν και περισσεύματα δώδεκα κοφίνια γεμάτα.
Υπερφυές και μεγάλο θαύμα αδελφοί. Δεν έφαγαν πενήντα και εκατό, πέντε χιλιάδες άνδρες, χωριστά τα παιδιά και οι γυναίκες. Εκπλήσσει το πλήθος των ανθρώπων που τρέχουν πίσω από τον Χριστό μας. Πόση αγάπη και πόση λαχτάρα να τον δουν να τον ακούσουν και εκείνος τους αγαπά και ανταποκρίνεται πάντα. Πόσα κοινά στοιχεία και σημεία υπάρχουν αδελφοί μου στο σημερινό θαύμα που ακούσαμε με το άλλο θαύμα της θείας Ευχαριστίας. Το πλέον βασικό σημείο είναι ο πολλαπλασιασμός και στα δύο αυτά θαύματα. Στην έρημο ο Κύριος πολλαπλασιάζει τον άρτο και χορταίνει πλήθος ανθρώπων.
Στο ιερό μυστήριο της θείας Ευχαριστίας προσφέρεται ο «ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς» «ὁ μελιζόμενος καὶ μὴ διαιρούμενος, ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καὶ μηδέποτε δαπανόμενος». Αυτοί που έφαγαν στην έρημο χόρτασαν αλλά ξανά πείνασαν μετά από ολίγον και πέθαναν. Από τον Ουράνιο άρτο της θείας Ευχαριστίας αυτοί που τον τρώνε θα είναι και θα παραμένουν αγιασμένοι, «τοὺς ἐσθίοντας ἁγιάζων». Όποιος τρώει το Σώμα του Κυρίου και πίνει το αίμα Του δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Έτσι η θεία Ευχαριστία γίνεται το κέντρο της πνευματικής ζωής της Εκκλησίας μας. Δεν είναι τυχαίο ότι εκτός των πέντε άρτων, προσφέρθηκαν στον Χριστό μας και δύο ιχθείς. Ο άρτος συμβολίζει τον άρτο της ζωής, τον Κύριο μας. Αλλά και τα γράμματα της λέξεως ιχθύς κωδικοποιούνται μεταξύ των πρώτων Χριστιανών ώστε να αναγνωρίζονται μεταξύ τους συνοψίζοντας την φράση Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ.
Κατά τους αγίους πατέρες ο βασικός σκοπός είναι η ίδρυση του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας όπου ο άνθρωπος αποκτά κοινωνία με τον Θεό. Καιρός αδελφοί μου να κατανοήσουμε «το μέγα της σωτηρίας μυστήριον» που δεν είναι άλλο από την θεία Ευχαριστία – θ. Κοινωνία που μας προσφέρει την ένωση με τον Θεό και τον συνάνθρωπο.
Αυτό είναι άλλωστε Εκκλησία! Ενότητα του Θεού και του κόσμου. Πνευματική και Χριστιανική ζωή δεν υπάρχει χωρίς την μετοχή στο Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Αν θέλουμε η κοινωνία μας να είναι κοινωνία Χριστού και Σώμα δικό Του, ας μάθουμε να ζούμε ευχαριστιακά. Τότε η έρημος του κόσμου μπορεί να γίνει πηγή ζωής και όχι θανάτου.
Αμήν!
