«Ἰδών δε ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν»
Προχωράμε με την χάρη του Θεού αδελφοί στην δεύτερη εβδομάδα του πνευματικού μας αγώνα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και η Αγία μας Εκκλησία προβάλει δια του σημερινού Ευαγγελικού Αναγνώσματος ένα από τα θαύματα του Κυρίου μας στην πόλη της Καπερναούμ, την θεραπεία ενός παραλυτικού.
Παράλληλα εορτάζει και εγκωμιάζει το άγιο και πατερικό πρόσωπο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης.
Ο Κύριός μας βρίσκεται σ’ ένα σπίτι και διδάσκει τον λαό τα σωτήρια λόγια Του. Το σπίτι γεμάτο ασφυκτικά με κόσμο και έξω από αυτό. Τρέχουν όλοι να ακούσουν τα θεϊκά λόγια. Πρώτη φορά ακούν τέτοια διδασκαλία. Πρώτη φορά τα μάτια τους βλέπουν τόσα θαυμαστά γεγονότα, τέτοια «σημεία»!
Το πλήθος του κόσμου που τρέχει να ακούσει και να δει ποικίλει ως προς τα αισθήματα. Δεν τρέχουν όλοι από πίστη, πολλοί τρέχουν να ικανοποιήσουν την περιέργεια τους. Άλλοι να κατασκοπεύσουν και να συκοφαντήσουν τον Χριστό όπως οι Γραμματείς.
Υπάρχουν όμως, άλλωστε πάντα θα υπάρχουν και οι άνθρωποι της πίστεως που αγνά και άδολα έχουν δώσει την καρδιά τους στον Χριστό γιατί κατάλαβαν πως είναι ο σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου. Αυτό αδελφοί μου θα το βλέπουμε πάντα μέσα στην πορεία του κόσμου. Ο Χριστός μας πάντα θα είναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» που από κάποιους θα αμφισβητείται και από άλλους θα αγαπιέται μέχρι θυσίας. Έτσι θα διαφοροποιείται ο κόσμος. Οι πιστοί του θα είναι πάντα ολιγότεροι, το λεγόμενο «μικρόν ποίμνιον». Το προζύμι του κόσμου.
Κατά την διάρκεια της διδασκαλίας του βλέπουμε ένα γεγονός ασυνήθιστο. Τέσσερις άνθρωποι φέρνουν μαζί με το κρεβάτι του ένα παράλυτο και επειδή από την θύρα δεν μπορούν να μπουν, ανεβαίνουν στην στέγη και χαλούν τη στέγη ώστε να μπορούν να κατεβάσουν το κρεβάτι με τον παράλυτο μπροστά στον Κύριο, προκειμένου να τον κάνει καλά. Προσέξτε, κανένα εμπόδιο δεν υπάρχει όταν υπάρχει πίστη. Αυτό βεβαιώνεται από τον ίδιο τον Κύριο: «καὶ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν, λέγει τῷ παραλυτικῷ ἀφέωνται σου αἱ ἁμαρτίαι».
Ας προσέξουμε λοιπόν αδελφοί μου τον λόγο του Κυρίου· εξ’ αιτίας της πίστεως των τεσσάρων ο Κύριος συγχωρεί τις αμαρτίες του παραλυτικού και στην συνέχεια του λέγει, αφού ξεσκεπάζει τις πονηρές σκέψεις αμφισβήτησης της θεϊκής δυνάμεως Του από τους γραμματείς, οι οποίοι λέγουν μέσα στις καρδιές τους «τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίες εἰμὴ ὁ Θεός;» τότε του λέγει «ἔγειραι καὶ ἅρον τὸν κράβατόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκον σου». Αποδεικνύει έτσι την θεανδρική υπόσταση και δύναμη Του.
Εκείνο επίσης που είναι αξιοπρόσεκτο είναι το γεγονός ότι το θαύμα επιτελείται εξ αιτίας της πίστης των τεσσάρων ανθρώπων που μετέφεραν τον παράλυτο. Υπάρχει άραγε πίστης αντιπροσωπευτική; Μπορεί η πίστη κάποιου να ενεργήσει το θαύμα; Μπορεί κάποιος σε ανάγκη να βοηθηθεί από κάποιον άλλο αδελφό δια της πίστεως; Ασφαλώς! τι είναι οι μεσιτείες και πρεσβείες των αγίων μας; Οι προσευχές της Εκκλησίας; Ο άγιος Ιάκωβος μας λέγει στην επιστολή του «πολὺ ἱσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη», δηλαδή έχει πολύ μεγάλη δύναμη η προσευχή του ανθρώπου του Θεού για πολλούς άλλους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, ενεργεί και κάνει θαύματα. Όπως στο ανθρώπινο σώμα τα γερά κύτταρα δυναμώνουν τα αδύναμα, έτσι και στο Σώμα της Εκκλησίας τα δυνατά μέλη στηρίζουν τα αδύναμα μέλη, τους αδελφούς μας. «Τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν», δηλαδή να γινόμαστε βοηθοί προς τους αδύναμους αδελφούς μας.
Αδελφοί μου, τονίσαμε ότι σήμερα τιμάμε τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά ο οποίος αγωνίστηκε θεολογικά αλλά και με την ζωή του, να καταδείξει ότι ο Θεός απρόσιτος ως προς την ουσία του, μπορεί να γνωσθεί δια των ευεργετικών ενεργειών του μέσα από την προσευχή και την άσκηση στην χριστιανική ζωή.
Δια τούτο αδελφοί μου ας μάθουμε να πιστεύουμε αληθινά και ουσιαστικά και η προσευχή μας να είναι συνεχές και καθημερινό μέλημα για μας και τους συνανθρώπους μας και τότε θα έχουμε θαυματουργική εμπειρία. Αμήν!
