«Ὅταν δε ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῆ δόξη αὐτοῦ»
Το σημερινό ιερό Ευαγγέλιο αδελφοί μου μας μεταφέρει σε άλλους κόσμους, σε άλλη πραγματικότητα. Την πραγματικότητα εκείνη της αιωνιότητος και το τέλος της ενδοκοσμικότητας.
Ο ίδιος ο Κύριος μας λέγει «ὁ ουρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μη παρέλθωσι». Αλλά και η επιστήμη μας λέγει μέσα από πορίσματα της ότι όπως το σύμπαν έγινε εκ του μηδενός, έτσι κάποτε θα καταλήξει εις το μηδέν.
Μέσα όμως από αυτό το μηδέν του κόσμου, θα αναβλαστήσει ο νέος κόσμος του Θεού, η ουράνιος βασιλεία του έτσι όπως ο Θεός δια του Υιού του μας υποσχέθηκε.
Ακούγοντας την σημερινή περικοπή οι μετανοημένοι άνθρωποι και οι άνθρωποι που βλέπουν τον συνάνθρωπό τους, τον κάθε πάσχοντα και εμπερίστατο, τον «ελάχιστο αδελφό», ως εικόνα του Θεού γεμίζουν χαρά και ελπίδα. Ζουν από τώρα την βασιλεία του Θεού, γιατί η αιώνια ζωή δεν είναι μόνο κατάσταση του «μέλλοντος αιώνος», δεν είναι πέρα από τον χρόνο αλλά είναι μια παρούσα πραγματικότητα. Έτσι ζούσαν οι άγιοι της πίστεως μας διότι η αιώνια ζωή δεν είναι αφηρημένη έννοια ή μια έξοδος από τα χρονικά ή τοπικά όρια αλλά είναι εν Χριστώ ζωή. Η ουράνια πραγματικότητα γίνεται και ενδοκοσμική πραγματικότητα. Να γιατί οι άγιοι της πίστεως δεν φοβούνται θάνατον, δηλαδή διάλυση του σώματος καθώς και κρίση των ανθρώπων κατά την ώρα «όταν μέλει κρίναι ζώντας και νεκρούς». Αυτό το γεγονός της δευτέρας παρουσίας του Χριστού τους γεμίζει χαρά και αγαλλίαση. Αυτό το «προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἱῶνος» σύμφωνα με το Σύμβολο της πίστεως μας σημαίνει ότι με χαρά, με ελπίδα, περιμένουμε την ζωή της αιωνιότητας τον Παράδεισο. Να ζήσουμε στην κατάσταση των τέκνων του Θεού όπου θα απολαμβάνουμε την παρουσία του και θα ακούμε ήχους εορταζόντων αγγέλων και αγίων.
«Όταν έλθει ο Υιός του Ανθρώπου». Ναι αδελφοί μου θα έλθει διότι το υπεσχέθη ο ίδιος, διότι το απαιτεί η δική του δικαιοσύνη, γιατί ο Τριαδικός μας Θεός είναι αγάπη και δικαιοσύνη. Διότι το απαιτεί η κατάσταση του κόσμου, ενός κόσμου της αδικίας και της αμαρτίας.
Την πρώτη φορά ήλθε άσημος και ταπεινός ο Χριστός μας, ο Υιός του Θεού Πατέρα. Ήλθε να διδάξει και να σώσει, ταπεινώθηκε και πέθανε δια Σταυρού, δια την σωτηρία και δικαιοσύνη του κόσμου.
Την Δευτέρα παρουσία θα τον δούμε γεμάτο με λαμπρότητα και θεία δόξα, «τότε βίβλοι ανοίγονται και τα κρυπτά δημοσιεύονται», τότε κανείς δεν μπορεί να κρυφθεί ή να κρύψει. Όλα «γυμνὰ καὶ τετραχειλισμένα τοῖς ὁφθαλμοῖς Του».
Το κριτήριο της δικαιοσύνης του Θεού όπως ακούσαμε θα είναι η αγάπη μας προς τον «ελάχιστο αδελφό». Όπως ακούσαμε ο Χριστός μας λαμβάνει μορφή μέσα στον φτωχό, τον γυμνό τον πεινασμένο, τον ασθενή, τον ξένο τον φυλακισμένο. Όλοι αυτοί είναι που θα σταθούν ως μάρτυρες υπεράσπισης ή κατηγορίας ενώπιον του δικαιοκρίτου Θεού.
Ο Χριστός μας σήμερα αδελφοί μου, μας τονίζει πιο είναι το εισιτήριο για την Βασιλεία και δεν είναι άλλο από την αγάπη προς τον έχοντα την δική μας ανάγκη σε συνδυασμό με την απλόχερη αγάπη μας. Ίσως πολλοί να ερωτήσετε και πότε θα γίνει η τελική κρίση; Αυτό αδελφοί μου είναι το μυστικό του δικαιοκρίτου Θεού. Ουσιαστικά όμως αρχίζει με τον θάνατο του ανθρώπου. Τότε τελειώνουν όλα και αρχίζει η προσμονή. Άλλωστε μετά θάνατον δεν υπάρχει χρόνος.
Η Δευτέρα του Κυρίου παρουσία και τελική κρίση αφορά όλους τους ανθρώπους, Χριστιανούς και μη Χριστιανούς, όλων των θρησκειών, όλων των φυλών και εθνών των αιώνων. Ο καθένας θα δικαστεί με το κριτήριο της αγάπης.
Ο Απ. Παύλος μας λέγει: «ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιεῖ». Δηλαδή όσα έθνη δεν διδάχθηκαν τον Νόμο του Θεού, έχουν τον Νόμο μέσα στην καρδιά τους και την συνείδησή τους και γνωρίζουν καλά ποιο είναι το καλό και το κακό, γνωρίζουν τι σημαίνει αγάπη.
Αδελφοί μου, «στώμεν καλώς και μετά φόβου» προκειμένου αξίως να σταθούμε ενώπιον του Κυρίου μας. Αμήν!
