«οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων»
Και πάλι σήμερα, αδελφοί μου, η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει τους Αγίους Πατέρες, τα φώτα εκείνα τα οποία έλαμψαν με την σοφία τους, την αγιότητά τους, τον αγώνα τους τον προσωπικό, για την κατάκτηση της βασιλείας του Θεού και την επικράτηση της αλήθειας, όταν μέσα στην Εκκλησία είχαν ορμίσει βαρείς λύκοι να κατασπαράξουν τα λογικά πρόβατα της ποίμνης του Χριστού, οι αιρετικοί.
Τιμάμε τους θεοφόρους πατέρες της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου στην Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. που συνήλθε για να καταδικάσει τον αιρεσιάρχη Ευτυχή και την αίρεση του μονοφυσιτισμού και νεστοριανισμού, διατυπώνοντας το Χριστολογικό δόγμα ότι ο Χριστός μας εν τω προσώπω Του έχει δύο φύσεις, την Θεία και την ανθρώπινη, ενωμένες «ασυγχύτως και αδιαιρέτως» έτσι ώστε ο Κύριος μας να είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, Θεάνθρωπος.
Και πάλιν και πάντα η Ορθόδοξη πίστη μας διατηρήθηκε και θα διατηρείται διότι ο Κύριός μας ανακηρύττει πατέρες και διδασκάλους και ποιμένες που θα οδηγούν το ποίμνιο στην σωτηρία και «εις νομάς χαρισμάτων».
Το πνεύμα το Άγιον πάντα θα φωτίζει και θα οδηγεί την Εκκλησία Του στην σωτηρία. «Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου», μας λέγει ο Κύριος μας. Η έννοια του φωτός μας βοηθάει να καταλάβουμε την αποστολή μας στον κόσμο, ώστε και εμείς να γίνουμε συνεχιστές του έργου των πατέρων και των αγίων της πίστεως μας.
Το φως δίνει ζωή αλλά και είναι και η αιτία της ζωής. Η φύση παίρνει μέσα από το φως. Αλλά και ο Θεός που είναι το Φως είναι η αιτία της ζωής. «Εγώ είμαι το φως της ζωής» μας λέγει.
Μετά την ζωή όμως το φως γίνεται και η αιτία των γνώσεων μας. Τα μάτια μας σαν φως γίνονται η πηγή των γνώσεων μας. Γίνονται η θύρα της ψυχής μας. Ο σκοπός των οφθαλμών μας είναι να γίνουμε και εμείς φως κατά τον λόγο του Κυρίου. «οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ὅπως ἵδωσιν ὕμῶν τὰ καλὰ ἔργα», μ’ αυτόν τον τρόπο δοξάζεται ο Θεός πατέρας.
Οι σημερινοί εορτάζοντες άγιοι πατέρες της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου «ως φώτα σωστικά» μας καλούν να γίνουμε και εμείς φωτεινά παραδείγματα γύρω μας. Η ζωή μας να γίνει ως «πόλις επάνω όρους κειμένη» ώστε οι άνθρωποι να βλέπουν την Χριστιανική συνέπεια της ζωής μας και εξ αιτίας μας να δοξάζεται το όνομα του Μεγάλου Θεού.
Ο Χριστός μας απευθυνόμενος στους μαθητές Του τότε, αλλά και στους σημερινούς δηλαδή εμάς, μας λέγει «υμείς έστε το φως του κόσμου» μας παρομοιάζει με φως καθώς και σαν πόλη που βρίσκεται πάνω σε βουνό να φαίνεται από παντού καθώς και λυχνάρι που τοποθετείται στον λυχνοστάτη ψηλά στο σπίτι για να βλέπουν όλοι.
Μας τονίζει λοιπόν την προσοχή στην ζωή μας να μην γινόμαστε αιτία σκανδαλισμού των ανθρώπων και αιτία να απομακρύνονται από τον Θεό και την Εκκλησία Του. Να γινόμαστε φωτεινά παραδείγματα με την ζωή και την συμπεριφορά μας. Το παράδειγμά μας να είναι άγιο και φωτεινό. Μην ξεχνάμε τι μας λέγει ο Κύριος μας σε άλλη περίπτωση «οὐαὶ δι΄ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται». Αλοίμονο σ’ αυτόν που γίνεται αιτία σκανδάλου.
Αφορμή ζητούν οι αιρετικοί κάθε είδους (χιλιαστές, πεντηκοστιανοί κ.λ.π.) να μας κατηγορούν, κληρικούς και λαϊκούς, για την ασυνέπειά μας και την σκανδαλώδη ζωή μας. Προσπαθούν να ψαρεύουν ψυχές εξαιτίας μας μέσα στα σκοτεινά και ψυχοφθόρα δίχτυα τους.
Αδελφοί μου να μείνουμε πιστοί στον Χριστό μας, στην Αγία του Εκκλησία. Ας ακολουθούμε τα διδάγματα των αγ. Πατέρων της πίστεως και να είμαστε βέβαιοι ότι εκεί βρίσκεται η σωτηρία μας.
Αμην!
