«πάντες γαρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστὲ διὰ τῆς πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ»
Αγαπητοί μου αδελφοί, σάλπισμα ελευθερίας κατά Χριστόν μας αναγγέλλει ο Απ. Παύλος στο σημερινό αποστολικό του ανάγνωσμα. Οι πρώην φυλακισμένοι του Νόμου αλλά και της ειδωλολατρίας, οι δεσμώτες υπό του διαβόλου και πεπραμένοι υπό την αμαρτίαν άνθρωποι, με την φανέρωση του Χριστού μας ελευθερωθήκαμε. Σκληρός ο Νόμος για τον Ιουδαϊκό λαό, αλλά και η ειδωλολατρία, σκληρότερη για τους εθνικούς.
Και ο Νόμος και τα είδωλα των εθνικών, δεν μπορούσαν να οδηγήσουν στην ελευθερία και την σωτηρία. «Πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα».
Πριν τον ερχομό του Χριστού μας ολόκληρη η ανθρωπότητα είμαστε κάτω από τα δεσμά του διαβόλου, οι κοινωνίες των ανθρώπων ζούσαν μέσα στην αμαρτία και την αδικία. Οι ελπίδες των ανθρώπων, ιδιαίτερα των κατωτέρω κοινωνικών τάξεων, οι γυναίκες και οι δούλοι ζούσαν κάτω από συνθήκες τραγικές. Ζωή χωρίς ελπίδα και μέλλον.
Μια μικρή χαραμάδα υπήρχε από τις διάφορες φωνές μέσα στην πορεία των αιώνων από κάποια πρόσωπα που ο Θεός έστελνε, προκειμένου να αναπτερώσουν την «αποσταμένη ελπίδα» αυτών των ανθρώπων, και αυτοί ήσαν οι Προφήτες και οι Δίκαιοι της Παλ. Διαθήκης, καθώς και κάποια πρόσωπα του ειδωλολατρικού κόσμου.
Έρχεται ο Κύριός μας και μας ενδύει με τον ίδιο Του τον εαυτό δια του Αγ. Βαπτίσματος. «Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε». Αυτό το βαπτιστικό ένδυμα μας μεταλλάσει σε παιδιά του Θεού. Γινόμαστε παιδιά του Θεού κατά χάριν. Λαμβάνουμε το ίδιο όνομα με το δικό Του, γινόμαστε Χριστιανοί.
Αυτό μας δίνει την δυνατότητα να γίνουμε συγκληρονόμοι Χριστού. Αποκτάμε όλα τα δικαιώματα κατά χάριν Χριστού, γι’ αυτό ο άνθρωπος γίνεται ελεύθερος από κάθε δεσμό. Ο δούλος γίνεται ελεύθερος, η γυναίκα ισότιμη με τον άνδρα, οι φυλετικές και εθνικές διακρίσεις καταργούνται: «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θήλυ· πάντες γαρ ὑμεῖς εἶς ἔστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».
Ένας νέος κόσμος γεννάται με την παρουσία του Χριστού μας. Ο χρόνος και ο χώρος που γεννήθηκε ο Κύριός μας, ήταν αυτός που ο ίδιος ο Θεός προσδιόρισε. Ούτε
νωρίς ούτε αργά. Τότε που η ανθρωπότητα ήταν κατάλληλη να δεχθεί το σωτηριώδες μήνυμα του ερχομού του Χριστού. Ο τόπος κατάλληλος, ακριβώς μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Σ’ ένα λαό, τον Ισραηλιτικό, κατάλληλα προετοιμασμένο από τους προφήτες να δεχθεί την παρουσία Του.
«Ὅτε ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενος ἐκ γυναικός, γενόμενος ὑπὸ νόμον ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβομεν».
Είμαστε παιδιά του Θεού, ας απολαύσουμε την υιοθεσία, ας την ζήσουμε, ας γίνουμε αληθινά παιδιά Του με τον προσωπικό μας αγώνα, με την πνευματική μας προσπάθεια, όπως οι Άγιοι της πίστεώς μας, οι όσιοι και οι μάρτυρες.
Σήμερα η αγία μας Εκκλησία τιμά και εορτάζει την μνήμη δύο μεγάλων Αγίων: του Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού και της Αγ. Βαρβάρας. Ο μεν πρώτος από ένδοξη πλουσιότατη οικογένεια, απαρνήθηκε τα πλούτη και την δόξα προκειμένου να αφιερωθεί πλήρως εις την κατά Χριστόν ζωή.
Η δε δευτέρα Αγία Βαρβάρα έδωσε την ζωή της για τον Νυμφίο Χριστό, προκειμένου και οι δύο να γίνουν συγκληρονόμοι Χριστού.
Αδελφοί μου, ο καθένας από εμάς από την στιγμή που βαπτιστήκαμε και ενδυθήκαμε τον Χριστό, είμαστε και εμείς υποψήφιοι άγιοι και άρα πολίτες του ουρανού. Ο Θεός να μας αξιώσει ώστε η Βασιλεία Του, να γίνει και δική μας πατρίδα όπως του Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού και της Αγ. Βαρβάρας.
Αμήν!
